Nowości

Puccini Intimo
pieśni na głos i fortepian 

Agnieszka Adamczak – sopran 
Jakub Czerski – fortepian 

Pieśni Giacoma Pucciniego należą do najmniej znanego obszaru twórczości kompozytora, pozostając w cieniu jego operowych arcydzieł. A jednak to właśnie w liryce wokalnej Puccini odsłania inne, bardziej intymne oblicze – przestrzeń poszukiwań, eksperymentów i przemian stylistycznych, które towarzyszyły mu przez całe życie twórcze.

Program niniejszej płyty ukazuje pieśń jako szczególne laboratorium stylu Pucciniego. Od wczesnych kompozycji, naznaczonych prostotą formy i młodzieńczą ekspresją, przez utwory z okresu studiów mediolańskich, aż po dzieła dojrzałe – coraz silniej związane z dramatyzmem słowa i operowym myśleniem o głosie. W pieśniach tych odnaleźć można zarówno wpływy tradycji włoskiego belcanta, jak i ślady nowoczesnych poszukiwań harmonicznych, które zapowiadają język późniejszych oper.

Choć część utworów powstała jako muzyka okazjonalna lub sakralna, wiele z nich zachwyca bogactwem melodii, wrażliwością na tekst i charakterystyczną dla Pucciniego intensywnością wyrazową. Ich ponowne odkrycie pozwala spojrzeć na kompozytora nie tylko jako mistrza teatru muzycznego, lecz także twórcę subtelnej i poruszającej liryki wokalnej.

Płyta ta jest zaproszeniem do spotkania z Puccinim mniej oczywistym – kameralnym, osobistym i wciąż zaskakująco aktualnym.

Giacomo Puccini – pieśni

1. A te (1875) – sł. autor nieznany
2. Salve Regina (1882) – sł. Antonio Ghislanzoni
3. La Primavera (ok. 1877) – sł. Giacomo Puccini 
4. Ad una morta! (ok. 1882) – sł. Antonio Ghislanzoni
5. Mentìa l’avviso (1883) – sł. Felice Romani
6. Storiella d’amore (1883) – sł. Antonio Ghislanzoni 
7. Sole e amore (1888) – sł. Giacomo Puccini
8. Ave Maria Leopolda (1896) – sł. Giacomo Puccini
9. Avanti Urania! (1896) – sł. Renato Fucini
10. Inno a Diana (1896) – sł. Carlo Abeniacar
11. E l’uccellino (1899) – sł. Renato Fucini
12. Terra e mare (1902) – sł. Enrico Panzacchi
13. Canto d’anime (1904) – sł. Luigi Illica
14. Casa mia, casa mia (1908) – sł. Giacomo Puccini
15. Sogno d’or (1913) – sł. Carlo Marsili
16. Morire? (1917) – sł. Giuseppe Adami
17. Inno a Roma (1919) – sł. Fausto Salvatori

Zapraszamy do zapoznania się z najnowszą płytą klawesynistki Marii Banaszkiewicz-Bryły

„[...] księga utworów klawesynowych Josepha-Hectora Fiocca to niezwykle oryginalne dzieło, które wchodzi w twórczy dialog ze współczesną autorowi twórczością Couperina, Dandrieu i Rameau. Szczególną uwagę zwracają bardzo liczne odniesienia do Pierwszej Księgi Dandrieu. Fakt, że stylistyka francuska była bardziej zuniformizowana niż stylistyka włoska, sprawił wprawdzie, że wielu francuskich kompozytorów eksplorowało te same gatunki, obrazy i toposy; niemniej jednak w przypadku księgi Fiocca jesteśmy w stanie stosunkowo łatwo uchwycić bezpośrednie źródła inspiracji kompozytora. W żaden sposób nie ujmują one jego muzyce świeżości i oryginalności; stanowią jedynie dowód jego głębokiej zażyłości ze współczesną mu francuską kulturą muzyczną i znajomości współczesnej literatury klawesynowej. Zapewne nigdy nie poznamy przyczyny szczególnej roli odniesień do Premier Livre Dandrieu w dziele Fiocca. Odpowiedź przyniosłaby może znajomość dalszych klawesynowych utworów tego ostatniego. Na podstawie przytoczonej wzmianki w krótkiej przedmowie można bowiem przypuszczać, że znana jest jedynie pewna, chyba mniejsza część twórczości klawesynowej mistrza z Brukseli, a niewydane, istniejące jedynie w rękopisach utwory nie zachowały się do naszych czasów. To wielka szkoda, zważywszy na znakomity poziom muzyki Josepha-Hectora, który niesłusznie pozostaje w cieniu wielu francuskich kompozytorów, często niedorównujących mu talentem".

Marek Toporowski
(fragment tekstu pochodzący z książeczki dołączonej do CD)

Nagrania dostępne są również do odsłuchu na 32 portalach streamingowych (m.in. Spotify, Amazon Music, iTunes, Deezer).
Posłuchaj nagrania: https://open.spotify.com/album/3Ew8s4y7GD4QnwaAceo9Mn?si=As5HTw-oQrSkWdBiVdw3sQ